<p>De overwaardering van sex überhaupt is een mentale ziekte :) Vandaar dat we de huidige maatschappij cynisch een pornocratie kunnen noemen. Dit gezegd nu on topic, een voorstel:<br>
Als we van de geboorte van een mens als begin van de  individualiteit stellen, begint alles met een totale sociale afhankelijkheid, de behoefte (verzorging en bescherming) en een minimale eigen rede (het uitdrukken van de behoefte).<br>

De totale sociale afhankelijkheid is evenredig aan het opgroeien/ontwikkelen van de individuele rede.<br>
En dit is een proces die t/m 24 jaar plaats vindt.<br>
De wetenschap die zich hier mee bezig houdt in zijn totaliteit heet humanisme.  Het humanisme in de absolute betekenis is precies wat de individuele afhankelijkheid, onafhankelijkheid en behoefte bestudeerd en definiëerd.</p>

<p>Kenmerken humanisme: <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Modern_humanisme">http://nl.wikipedia.org/wiki/Modern_humanisme</a> <br>
 Onder het hedendaagse modern humanisme of levensbeschouwelijk humanisme wordt een levensbeschouwing verstaan die de mens centraal stelt en uitgaat van de waarde van de mens (lat: humanus = 'menselijk').  Het moderne humanisme is een niet-godsdienstige levensbeschouwing die de menselijke waardigheid, vrijheid en persoonlijkheid vooropstelt.</p>

<p>Als levensbeschouwing legt het humanisme de nadruk op vorming (bildung), rede, redelijkheid en wereldburgerschap. Het humanisme combineert individuele ontwikkeling met een politiek-ethisch streven naar humaniteit, dat wil zeggen: menselijkheid. Een betekenisvol, zinvol leven wordt volgens het humanisme in deze combinatie gevonden. Sleutelbegrippen in het humanisme zijn zelfontplooiing en -ontwikkeling, autonomie (in de betekenis van vrijheid en het streven naar een goed en mooi leven), verantwoordelijkheid, kritisch denken, gelijkwaardigheid en humaniteit. Het humanisme is voor de aanhangers geen vrijblijvende theorie maar een levenspraktijk. </p>

<p>Daar bovenop is het ook al klaar voor de toekomst: <a href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Transhumanisme">http://nl.wikipedia.org/wiki/Transhumanisme</a><br>
 De aanhangers van deze filosofie noemen zich 'transhumanisten' en beweren dat de mens is beland in het post-Darwin tijdperk en zijn evolutie in eigen hand kan gaan nemen. Transhumanisten onderschrijven over het algemeen de standpunten van het traditionele humanisme maar beogen wel het tot de uiterste grens te verkennen en zelfs te overstijgen. Zij propageren dat de mens zich fysiek zal en moet verbeteren of, naar analogie met computers en software, upgraden met technieken als nanotechnologie, genetische manipulatie en vergaande integratie van computertechniek in het menselijk lichaam. Het doel waar transhumanisten naar streven is om posthumanisten te worden.</p>

<p>Al met al, in Frankrijk is er al een soort consencus over het begrip humanisme te gebruiken als een simpel nonpolitiek argument om het verschil tussen extreem rechts en de PP aan te geven.</p>
<p>Waarom niet weer opnieuw het wiel uitvinden en simpel verklaren dat we van het humanistisch principe uitgaan wat daarmee ook de ideologie invult in een onbeladen wetenschappelijke en filosofische term, het humanisme wat ook het probleem emancipatie en ongelijkheid behandeld.</p>

<p>anouk<br>
</p>
<div class="gmail_quote">On Dec 6, 2012 11:59 a.m., "Robert Brink" <<a href="mailto:brinkie@xs4all.nl">brinkie@xs4all.nl</a>> wrote:<br type="attribution"><blockquote class="gmail_quote" style="margin:0 0 0 .8ex;border-left:1px #ccc solid;padding-left:1ex">
On Thu, December 6, 2012 08:40, Corina wrote:<br>
> Ik ben het trouwens alleen niet eens met je voetnoot dat kinderen<br>
> altijd beter af zijn met twee opvoeders. Ik kan me van mijn studie<br>
> herinneren dat wanneer het gaat om een kind dat ouders heeft met veel<br>
> ruzie, een kind dat heen en weer pendelt tussen gescheiden ouders en<br>
> een kind dat één ouder heeft (na scheiding), deze laatste het best<br>
> functioneerde/gelukkig was. Wellicht dat nieuw onderzoek dit weerlegt<br>
> hoor, maar vond het destijds opvallend. Regelmaat en rust is voor<br>
> (jonge) kinderen erg belangrijk en als één ouder dat goed kan geven<br>
> zie ik geen reden te argumenteren waarom twee dat beter zouden kunnen.<br>
> Het een en ander zal ook afhankelijk zijn van andere voorbeeldfiguren<br>
> in het leven van het kind, denk aan opa's en oma's, vrienden van de<br>
> familie etcetera.<br>
<br>
Het wordt een beetje offtopic; het gaat hier om de afwijzing die een kind<br>
voelt als één van de ouders/opvoeders er niet meer is. Dit zal<br>
ongetwijfeld ook te maken hebben in welke ontwikkelingsfase dat gebeurt,<br>
zo lijkt me het niet dat het grote gevolgen heeft voor het kind als een<br>
moeder tijdens de zwangerschap wordt verlaten door de verwekker van het<br>
kind, en wordt het behoorlijk problematisch als het kind tussen twee<br>
ruziënde ouders opgroeit.<br>
<br>
Vandaar dat ik het in een voetnoot had gezet. :)<br>
<br>
> Wellicht dat kinder- en jeugdrechten los moeten worden gezien van het<br>
> man-vrouw debat, omdat er echt hele andere factoren meespelen. Bij<br>
> mannen/vrouwen gaan we er vanuit dat het allemaal volwassenen zijn die<br>
> in staat zijn goed geïnformeerde eigen beslissingen te maken. Bij<br>
> kinderen en jongeren is dit een ander verhaal.<br>
<br>
Helemaal mee eens. Het enige raakvlak dat de emancipatie van man/vrouw en<br>
homo-emancipatie hiermee heeft, is dat ouders niet persé van verschillend<br>
geslacht hoeven te zijn, iets waartegen bepaalde religieuzen in Frankrijk<br>
onlangs gedemonstreerd hebben (dezelfde engerds die vinden dat<br>
homosexualiteit een ziekte is).<br>
<br>
/Robert<br>
<br>
<br>
_______________________________________________<br>
Algemeen mailing list<br>
<a href="mailto:Algemeen@lists.piratenpartij.nl">Algemeen@lists.piratenpartij.nl</a><br>
<a href="https://lists.piratenpartij.nl/mailman/listinfo/algemeen" target="_blank">https://lists.piratenpartij.nl/mailman/listinfo/algemeen</a><br>
</blockquote></div>