Ik heb ooit de volgende tekst geschreven, waar ik nooit iets mee gedaan heb. Ter inspiratie:<br><br><br>Petitie tegen repro-heffingen, tegen kopieer beveiligingen en voor een<br>normale behandeling van content industrie klanten.<br>
======================================================================<br><br>Niet minder dan 21 stichtingen zijn in Nederland belast met het innen<br>van vergoedingen voor auteursrecht, naburige rechten, etc. De burger mag<br>
vervolgens raden waar de geïnde vergoedingen blijven, want transparantie<br>is ver te zoeken bij de meeste van deze instellingen, welke niet onder<br>de wet openbaarheid van bestuur schijnen te vallen omdat het stichtingen<br>
zijn. Binnenkort ook stichting Centraal Justitieel Incasso Bureau?<br><br>Het innen van de verschillende heffingen gaat gepaard met een grote<br>dosis willekeur. Zo zijn er heffingen op lege media, ongeacht of men er<br>zijn eigen muziek en/of data op zet of dat men er auteursrechtelijk<br>
beschermde werken op zet. Zo worden bedrijven aangeslagen voor het in<br>het bezit hebben van een kopieer apparaat, ongeacht hoeveel<br>auteursrechtelijk beschermde werken men daadwerkelijk kopieert. Zo wordt<br>het plaatsen van een televisie of radio in een ontvangsthal of<br>
wachtkamer gezien als "openbaarmaking", terwijl het ontvangen signaal al<br>openbaar is en reeds uitzendrechten betaald zijn. Ook wanneer er CDs of<br>video's worden afgespeeld zijn daar natuurlijk reeds rechten voor<br>
betaald.<br><br>Toch moet voor een kantine tot 100 vierkante meter waar muziek te horen<br>is jaarlijks bijna 200 Euro neer geteld worden. Voor kantoren en andere<br>bedrijfsruimten moet per medewerker betaald worden, waarbij tot 10<br>
werknemers reeds een kleine 100 Euro per jaar wordt gerekend.<br><br>Al met al is de situatie dat er feitelijk nauwelijks een relatie te<br>vinden is tussen de hoeveelheid daadwerkelijk vermenigvuldigd en/of<br>openbaar gemaakt auteursrechtelijk beschermd materiaal en de hoogte van<br>
de heffing en worden sommige heffingen gewoonweg dubbel geïnd. De omroep<br>betaalt voor het uitzenden van de muziek en de ondernemer mag nog eens<br>betalen wanneer dezelfe muziek binnen zijn bedrijf uit de luidspreker<br>
komt.<br><br>Ook permiteren de verschillende stichtingen het zich prijsafspraken te<br>maken met overkoepelende organistatie's zoals bijvoorbeeld Horeca<br>Nederland, waardoor horeca gelegenheden die lid zijn van HN korting<br>
krijgen op de te betalen repro-rechten, terwijl andere bedrijven dat<br>niet krijgen.<br><br>Consumenten ergeren zich groen en blauw aan de heffing op CD's, DvD's,<br>etc. omdat de heffing uitsluitend naar auteurs gaat die op de een of<br>
andere manier verbonden zijn met genoemde stichtingen, terwijl men ook<br>vaak eigen materiaal en/of materiaal dat door de auteur in het publieke<br>domein is geplaatst op de drager zet. Je moet dan dus een ander betalen<br>
voor het werk dat je zelf gemaakt hebt. Bovendien wil men nu ook<br>heffingen op mp3 spelers, etc. gaan heffen. Daarmee moet je dan dus ook<br>nog eens gaan betalen als je de CDs die je gekocht hebt -- en dus<br>rechten over betaald hebt -- op je mp3 speler wil afspelen. Of wanneer<br>
je een kopietje maakt voor in de auto.<br><br>Met de huidige anti-kopieer beveiligingen en DRM systemen wordt de<br>situatie alleen nog maar gekker. De consument die bereid is flink te<br>betalen voor zijn muziek, in andere bedrijfstakken ook wel "de klant"<br>
genoemd, wordt geconfronteerd met allerlei beperkingen, terwijl de<br>downloader en kopieerder die beperkingen niet heeft. In geen enkele<br>bedrijfstak wordt de klant behandeld als een crimineel die er<br>voornamelijk op uit is de verkoper te lichten. Als het de klant<br>
voornamelijk te doen zij zijn om zo goedkoop mogelijk aan zijn of haar<br>content te komen, dan zou niemand nog CDs of DvDs kopen. De reden dat<br>men bereid is te betalen voor dergelijke zaken is nu juist dat men<br>*niet* wil kopieeren, eenvoudigweg omdat dat tijd kost die men beter aan<br>
iets anders kan besteden. De betalende klant wil gewoon vermaakt worden<br>en mag een stukje service verwachten, zoals het op een makkelijke manier<br>kunnen overbrengen van de content naar MP3 speler, CD of auto radio. De<br>
betalende klant is bereid een ritje naar de videotheek te maken, omdat<br>hij *nu* een film wil zien en niet een halve avond wil besteden naar het<br>zoeken van een film op p2p diensten en vervolgens 3 dagen wil wachten<br>
tot de download is afgerond.<br><br>Het is duidelijk dat enige balans onderhand ver te zoeken is. Het hele<br>systeem van auteursrechten en vergoedingen is te ver doorgeslagen en<br>lijkt vooral de belangen van de content industrie, Hollywood en de<br>
platenlabels, te behartigen. Het is veel te veel een one-size-fits-all<br>systeem waar iedereen zich naar moet voegen en waarbij de starheid van<br>de regels ervoor zorgen dat de grenzen van de redelijkheid overschreden<br>
worden.<br><br>Het is bijvoorbeeld niet mogelijk een zelf gemaakte vakantievideo waarop<br>een toevallige voorbijganger zijn gettoblaster net even te luid heeft<br>staan te publiceren zonder toestemming van genoemde stichtingen, omdat<br>
er immers auteursrecht rust op de muziek die onbedoeld mee opgenomen is,<br>terwijl deze eigenlijk niet ter zake doet. Een ingezonden brief in de<br>krant wordt op dezelfde manier "beschermd" als een roman of een film.<br>
Tot 70 jaar na dood van de auteur mag er zonder toestemming van de<br>auteur niet gepubliceerd worden.<br><br>Nog afgezien van de absurd lange periode van 70 jaar die bovendien aan<br>de dood van de auteur gekoppeld is, is duidelijk dat ook hier de<br>
one-size-fits-all benadering veel en veel te kort door de bocht is. Na<br>30 jaar wordt 95% van alle publicaties niet meer commercieel<br>geëxploiteerd en is er geen enkele reden waarom dergelijke werken niet<br>aan het publiek ter beschikking zouden kunnen worden gesteld,<br>
bijvoorbeeld door ze op internet archieven te publiceren.<br><br>De koppeling met de dood van de auteur is ook zeer problematisch voor<br>het publiceren van archieven en in het bijzonder als het gaat om<br>tijdschriften en dergelijke. De koppeling van de beschermings-periode<br>
aan de dood van de auteur is een blok aan het been als het gaat om het<br>conserveren van ons culturele erfgoed, terwijl daar maar een zeer gering<br>commercieel nut tegenover staat. "Bescherming" van alle werken tot 70<br>
jaar na dood van de auteur is gewoonweg krankzinnig:<br><br><a href="http://www.lessig.org/blog/archives/jason.txt">http://www.lessig.org/blog/archives/jason.txt</a><br><br>"Of the 187,280 books published in the U.S. from 1927-1946, only 4,267<br>
are currently available from publishers at any price.  In other words,<br>of the entire universe of books published in the United States that<br>are potentially affected by the retroactive 1976 extension, only 2.3<br>percent remain commercially available, while 183,013, or roughly<br>
ninety-seven percent of those works, remain commercially dormant and<br>inaccessible." <br><br>Het is dan ook hoog tijd dat de beschermingsduur waaronder<br>auteursrechtelijke werken beschermd worden onder de loep worden genomen.<br>
In de eerste plaats dient uit gegaan te worden van de datum van<br>publicatie en in de tweede plaats dient de standaard bescherming terug<br>gebracht te worden naar maximaal 20 jaar, waarbij rechthebbenden die<br>daar prijs op stellen desgewenst tegen een kostendekkende vergoeding<br>
verlenging kunnen aanvragen, bijvoorbeeld in stappen van 20 jaar tot een<br>maximum van 80 jaar. Mits de rechthebbende dan ook moet zorgen dat het<br>werk tegen een redelijke prijs voor het publiek beschikbaar is<br>natuurlijk.<br>
<br><br><br>--::--<br><br>De tendens van heffingen via Stichtingen Thuiskopie, Reprorecht en SENA<br>in plaats van rechtstreekse exploitatie door auteurs schakelt de<br>marktwerking uit. Ook is het vreemd dat productie en distributie van<br>
content aan elkaar gekoppeld zijn. Als KPN en de energiemaatschappijen<br>gedwongen worden om productie en distributie te ontkoppelen, waarom dan<br>niet in de content industrie?<br><br>De vraag is ook wat nu eigenlijk de belangrijkste rol is van content die<br>
zonder betalen verspreid wordt. Vanuit het gezichtpunt van de industrie<br>bezien, is dat vrij duidelijk. Elke kopie is een stuk inkomsten derving<br>en aangezien de industrie de grootste lobby heeft, is dat ook het beeld<br>
dat het meest gepromoot wordt.<br><br>Vanuit de artiest bezien is de situatie heel anders. Verreweg het gros<br>van de artiesten verdient vrijwel niets aan de verkoop van CDs. De<br>artiest heeft belang bij exposure. Zo verwoordt Janis Ian het:<br>
<br><a href="http://www.janisian.com/article-internet_debacle.html">http://www.janisian.com/article-internet_debacle.html</a><br><br>"in 37 years as a recording artist, I've created 25+ albums for major<br>labels, and I've *never once* received a royalty check that didn't show<br>
I owed *them* money. "<br><br>"One other major point: in the hysteria of the moment, everyone is<br>forgetting the main way an artist becomes successful - exposure. Without<br>exposure, no one comes to shows, no one buys CDs, no one enables you to<br>
earn a living doing what you love."<br><br>Daarom is het van groot belang marktwerking terug te brengen op het<br>niveau waar het hoort: op het podium. De macht die de industrie over de<br>media heeft zorgt voor een stuk verarming van de cultuur, omdat alleen<br>
de meest lucratieve artiesten echt gepromoot worden. Heffingen houden<br>deze molen in stand, terwijl ze de artiest weinig opleveren. Daarom zou<br>het beter zijn de heffingen af te schaffen en in plaats daar van<br>artiesten betere kansen op exposure te geven, bij voorbeeld door<br>
downloaden van muziek te promoten. Bijvoorbeeld door publieke omroep<br>zich te laten richten op onafhankelijke artiesten en ook hen exposure te<br>gunnen.<br><br><br><br>Nog een leuke quote van Ian:<br><br>"Costing me money? I don't pretend to be an expert on intellectual<br>
property law, but I do know one thing. If a music industry executive<br>claims I should agree with their agenda because it will make me more<br>money, I put my hand on my walletand check it after they leave, just to<br>make sure nothing's missing."<br>
<br><br><br>Transparantie<br><br>Hoeveel wordt geinvesteerd in de ondersteuning van nieuw talent?<br>Hoeveel van de heffingen komt uiteindelijk bij de muzikant terecht?<br>Hoe is dit verdeeld naar:<br> - regio<br> - woonplaats<br>
 - inkomen <br><br><br><br>- Internationale situatie<br>- loskoppelen productie en distributie<br>- onafhankelijkheid muzici stimuleren<br>- Of heffingen of <br>- cd's, mp3 spelers, etc<br>- muziek in bedrijf<br>- foto kopieer heffing bedrijven<br>
- TV in zaak<br>- podcasts particulieren<br><br>- er dient een transparant systeem te komen.<br><br><br><br>- televisie of radio in bedrijf -- openbare uitzending<br><br><a href="http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/pagina.asp?pagkey=25267">http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/pagina.asp?pagkey=25267</a><br>
<br>"Als u één of meerdere televisietoestellen heeft waar u televisiebeelden<br>mee vertoont, bijvoorbeeld in de entree, wachtkamer of huiskamer van een<br>zorginstelling, dan is daar toestemming voor nodig van de auteurs. Ook<br>
hiervoor geeft de Stichting Videma toestemming. U maakt de<br>televisieprogrammas immers openbaar."<br><br><br>Internationale petitie:<br><a href="http://www.consumersdigitalrights.org/cms/petition_en.php">http://www.consumersdigitalrights.org/cms/petition_en.php</a><br>
<br><br>Janis Ian:<br><br><br><a href="http://www.janisian.com/article-internet_debacle.html">http://www.janisian.com/article-internet_debacle.html</a><br><br>"in 37 years as a recording artist, I've created 25+ albums for major<br>
labels, and I've *never once* received a royalty check that didn't show<br>I owed *them* money."<br><br>"There is zero evidence that material available for free online<br>downloading is financially harming anyone. In fact, most of the hard<br>
evidence is to the contrary."<br><br>" I am not saying copyrights are meaningless. I am objecting to the RIAA<br>spin that they are doing this to protect "the artists", and make us more<br>money. I am annoyed that so many records I once owned are out of print,<br>
and the only place I could find them was Napster. Most of all, I'd like<br>to see an end to the hysteria that causes a group like RIAA to spend<br>over 45 million dollars in 2001 lobbying "on our behalf", when every<br>
record company out there is complaining that they have no money." <br><br>"Costing me money? I don't pretend to be an expert on intellectual<br>property law, but I do know one thing. If a music industry executive<br>
claims I should agree with their agenda because it will make me more<br>money, I put my hand on my wallet ... and check it after they leave,<br>just to make sure nothing's missing." <br><br><br><br>Advies reprorecht : De factuur van de Stichting Reprorecht betalen of<br>
niet?<br><br>In deze periode hebben veel ondernemingen een factuur of een berekening<br>ontvangen van de Stichting Reprorecht. Door deze factuur of berekening<br>tracht de Stichting Reprorecht een vergoeding in rekening te brengen<br>
voor het kopiëren van auteursrechtelijk beschermde werken. Dient deze<br>factuur of berekening te worden betaald?<br><br>De juridische basis vergoeding reprorecht<br><br>De factuur of berekening van de Stichting Reprorecht is gebaseerd op de<br>
Auteurswet. Uitgangspunt van de Auteurswet is dat het kopiëren van<br>auteursrechtelijk beschermde werken zonder toestemming van de<br>auteursrechthebbende niet is toegestaan. In 1972 is op deze hoofdregel<br>een uitzondering geformuleerd, namelijk dat het binnen bedrijven en<br>
instellingen is toegestaan om zonder toestemming te kopiëren, doch dat<br>dat daarvoor een vergoeding verschuldigd is. Dit is jarenlang een dode<br>letter geweest. Daarin is nu verandering gekomen door de wijziging van<br>
de Auteurswet (wet van 28 maart 2002, in werking getreden op 1 februari<br>2003) waarin een nadere regeling wordt getroffen voor de incasso van<br>deze vergoedingen (artikel 16h tot en met 16m Auteurswet).<br><br>De Stichting Reprorecht is belast met de incasso van de vergoeding. De<br>
hoogte van de vergoeding wordt bepaald aan de hand van het aantal<br>kopieën dat jaarlijks wordt gemaakt en het percentage dat daarvan<br>auteursrechtelijk bescherm en derhalve reprorechtplichtig is.<br><br>Slechts kopieën van artikelen in een dag-, nieuws- of weekblad of<br>
tijdschrift of een klein gedeelte van een boek zijn reprorechtplichtig.<br>Niet reprorechtplichtig zijn bijvoorbeeld kopieën van interne notas,<br>brieven, rapporten of verslagen en kopieën voor privé-gebruik.<br><br>Vaststelling Vergoeding<br>
<br>Op grond van de gewijzigde Auteurswet dienen gebruikers zelf opgave te<br>doen van het kopieervolume. De Stichting Reprorecht heeft zelf al een<br>schatting gemaakt van het totaal aantal kopieën en het percentage dat<br>
reprorechtplichtig is, volgens de Stichting Reprorecht om de<br>administratieve last tot een minimum te beperken. De Stichting<br>Reprorecht verzoekt om de juistheid te verifiëren en zonodig opgave te<br>doen van het werkelijke kopieervolume. Daarna wordt een factuur<br>
toegezonden.<br><br>De opgaveverplichting geldt niet indien per jaar minder dan 50.000<br>kopieën worden gemaakt. In dat geval maakt de Stichting Reprorecht een<br>schatting van het kopieervolume en het reprorechtplichtige percentage en<br>
verzendt direct een factuur.<br><br>De schatting is gebaseerd op de veronderstelling dat elk bedrijf in een<br>bepaalde branche en met een bepaald aantal werknemers hetzelfde aantal<br>kopieën maakt. Op basis van deze veronderstelling ontvangen bedrijven<br>
een branchespecifieke berekening of factuur gebaseerd op de gegevens<br>zoals geregistreerd bij de Kamer van Koophandel en Fabrieken. De<br>verschuldigde vergoeding per reprorechtplichtige kopie bedraagt  0,045.<br>Er kunnen vraagtekens worden geplaatst bij de handelwijze van de<br>
Stichting Reprorecht. De systematiek die de Stichting Reprorecht<br>hanteert lijkt willekeurig en is in ieder geval niet afgestemd op de<br>individuele situatie van een onderneming. Ook ondernemingen die<br>bijvoorbeeld geen kopieerapparaat hebben, ontvangen een factuur of<br>
berekening. De Stichting baseert haar schattingen op een onderzoek van<br>Veldkamp/NIPO naar het kopieergedrag bij ondernemingen. Voor dit<br>onderzoek zijn slechts tien branches en 3000 respondenten benaderd,<br>waardoor het niet goed mogelijk is om een objectief beeld te verkrijgen.<br>
Onduidelijk is of het onderzoek representatief is en op welke wijze het<br>is uitgevoerd. Daarvoor zal het onderzoeksrapport en de onderliggende<br>stukken nader bestudeerd moeten worden.<br><br>Ook MKB-Nederland is van mening dat de Stichting Reprorecht beter,<br>
nauwkeuriger en individueler had moeten bepalen welk volume en<br>reprorechtplichtig percentage van toepassing is op de desbetreffende<br>bedrijven.<br><br>De Stichting Reprorecht verdeelt de vergoeding onder de makers van de<br>
werken (de uitgevers). Er kan ook voor worden gekozen om rechtstreeks<br>aan de maker te voldoen.<br><br>Overeenkomst<br><br>De Stichting Reprorecht presenteert de berekening of factuur als een<br>dwingende aanslag of heffing. Dat is misleidend. De factuur of<br>
berekening is slechts een aanbod om een overeenkomst aan te gaan over de<br>hoogte van de verschuldigde vergoeding. Op dit aanbod heeft de Stichting<br>Reprorecht haar algemene voorwaarden van toepassing verklaard. Deze<br>
voorwaarden zijn te vinden op de internetsite van de Stichting<br>Reprorecht (<a href="http://www.reprorecht.nl">www.reprorecht.nl</a>). Door binnen de gestelde termijn de<br>factuur te betalen, de berekening te accepteren of geen bezwaar te maken<br>
tegen de berekening, wordt het aanbod met de algemene voorwaarden<br>aanvaard en komt met terugwerkende kracht tot 1 februari 2003 een<br>overeenkomst voor onbepaalde tijd tot stand.<br><br>De algemene voorwaarden bepalen dat de overeenkomst slechts schriftelijk<br>
kan worden opgezegd met inachtneming van de opzegtermijn van tenminste 3<br>maanden tegen het einde van het kalenderjaar. Voorts wordt de<br>mogelijkheid van verrekening of opschorting van betaling uitgesloten en<br>wordt aan de betalingsplichtige de verplichting opgelegd tot het<br>
verlenen van medewerking aan het vaststellen van de hoogte van de<br>vergoeding door de Stichting Reprorecht. Zodra de hoogte van de<br>vergoeding is vastgesteld, geldt die voor het gehele kalenderjaar<br>ongeacht of gedurende het jaar de situatie van de betalingsplichtige<br>
wijzigt. Voorts is de betalingsplichtige van rechtswege in verzuim<br>indien niet binnen de gestelde termijn van dertig dagen wordt betaald.<br>De Stichting Reprorecht kan alsdan administratiekosten, wettelijke rente<br>en buitengerechtelijke en gerechtelijk incassokosten van minimaal 15% in<br>
rekening brengen.<br><br>Bezwaar<br><br>De betalingsplichtige kan schriftelijk bezwaar maken tegen de factuur of<br>berekening. De volgende gronden van bezwaar zijn denkbaar:<br><br> De berekening van de Stichting Reprorecht is incorrect vanwege:<br>
Onjuiste branche indeling<br>Onjuiste grootteklasse werknemers<br>Onjuist jaarlijks kopieervolume<br>Kopieervolume is nihil omdat er geen kopieerapparaat aanwezig is<br> Met de rechthebbende is overeengekomen dat de vergoeding rechtstreeks<br>
aan hem zal worden voldaan<br> De makers of diens rechtsverkrijgende hebben afstand gedaan van het<br>recht op vergoeding<br><br><br>De bezwaartermijn is 30 dagen na ontvangst van de factuur. Indien het<br>bezwaar inhoudt dat de berekening van de Stichting Reprorecht niet<br>
correct is en er een opgave is gedaan van de juiste gegevens, zal de<br>Stichting een nieuwe (bindende) berekening opstellen.<br><br>Om te voorkomen dat de algemene voorwaarden van de Stichting Reprorecht<br>op de overeenkomst van toepassing zijn, dient tevens bezwaar te worden<br>
gemaakt tegen toepassing van de algemene voorwaarden. De Stichting<br>Reprorecht zal zich dan niet op haar algemene voorwaarden kunnen<br>beroepen.<br><br>De consequentie van het niet betalen van de factuur of het niet<br>
accepteren van de berekening, is dat het niet (meer) is toegestaan om<br>reprorechtplichtige kopieën te maken. Aan het wettelijke vereiste dat er<br>een vergoeding wordt betaald, wordt dan immers niet voldaan. Indien er<br>
desondanks reprorechtplichtige kopieën worden gemaakt, kan er sprake<br>zijn van een overtreding van de Auteurswet en een inbreuk op de<br>auteursrechten van de maker van het gekopieerde werk, met alle gevolgen<br>van dien.<br>
<br>Conclusie/Advies<br><br>De berekening van de Stichting Reprorecht is gebaseerd op de Auteurswet.<br>Tegen het feit dat er een vergoeding afgedragen dient te worden indien<br>reprorechtplichtige kopieën worden gemaakt, kan weinig worden<br>
ondernomen. Dat is met zoveel woorden opgenomen in de Auteurswet. Tegen<br>de wijze van uitvoering van deze regeling door de Stichting Reprorecht<br>kan wel actie worden ondernomen.<br><br>Indien de factuur of berekening onjuist is, dient binnen 30 dagen na<br>
ontvangst bezwaar worden gemaakt tegen de hoogte van de factuur of<br>berekening, de willekeurige wijze waarop die is vastgesteld, de indeling<br>in een branche of werknemersklasse, alsmede tegen de toepassing van de<br>algemene voorwaarden. Indien een factuur is ontvangen, dient betaling te<br>
worden opgeschort. Vanwege de ingewikkelde constructie die door de<br>Stichting Reprorecht is gekozen en het risico dat er alsnog een<br>overeenkomst tot stand komt, is van groot belang dit bezwaar zorgvuldig<br>op te stellen en te formuleren.<br>
<br>Indien het door de Stichting Reprorecht opgegeven kopieervolume en het<br>reprorechtplichtig percentage daarvan, alsmede de branche en<br>werknemersklasse juist is, zal het veelal weinig zinvol zijn om tegen de<br>berekening of factuur bezwaar te maken. De factuur dient dan voldaan te<br>
worden. Wel adviseer ik in ieder geval binnen 30 dagen na ontvangst in<br>de begeleidende brief bezwaar te maken tegen de toepassing van de<br>algemene voorwaarden.<br><br>Voor meer informatie:<br><br>Mr Robin Horstman<br>
<br><br>----<br><br><br>Misschien  iets voor jou:<br><br><br><a href="http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=40848">http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=40848</a><br><br><br><br>--  Woerden, 14 oktober 2005 - Onder de titel Hospitality Music stelt<br>
Koninklijk Horeca Nederland op haar website en op CDs en DVDs een<br>collectie van 5.000 muzieknummers beschikbaar voor haar aangesloten<br>leden die volledig Buma- en SENA-rechtenvrij zijn. Als de ondernemer<br>uitsluitend deze muziek ten gehore brengt hoeven er geen auteursrechten<br>
meer afgedragen te worden. Koninklijk Horeca Nederland biedt haar leden<br>hiermee een alternatief om geen auteursrechten te betalen.<br>Tegelijkertijd hebben Koninklijk Horeca Nederland en Buma/Stemra de<br>bestaande overeenkomst met 1 jaar verlengd waardoor leden die wel<br>
beschermde muziek ten gehore brengen tegen korting auteursrechten<br>afdragen aan Buma/Stemra.<br><br>Koninklijk Horeca Nederland is verheugd haar leden rechtenvrije muziek<br>te kunnen aanbieden. Wij strijden al jaren tegen het uitdijen van<br>
organisaties die aanspraak maken op auteursrechten en die de horeca als<br>melkkoe gebruiken, aldus Jeu Claes, directeur van Koninklijk Horeca<br>Nederland. Buma/Stemra heeft zich altijd opgesteld als een monopolist<br>waarmee niet te onderhandelen valt. Eerder hebben we dezelfde<br>
heffingstructuur als de SENA-regeling voorgesteld aan Buma: een<br>lumpsumregeling met 1 factuur en daardoor een enorme administratieve<br>lastenverlichting. Onze leden en SENA zijn zeer tevreden met deze<br>regeling.Buma/Stemra wilde hier niet over praten, waarna wij op zoek<br>
zijn gegaan naar alternatieven.<br><br>De rechtenvrije muziek van Hospitality Music bestaat uit grofweg 4<br>categorieën zoals populair, klassieke muziek, bewerkingen van bekende<br>nummers en speciaal voor dit doel gemaakte muziek. Behalve de klassiek<br>
muziek is het genre ook eigentijds en het meest geschikt voor<br>restaurants, snackbars, kleinere hotels, vergaderbedrijven met<br>avondfunctie, deelruimtes van grotere hotels en in sommige<br>toeristisch-recreatieve bedrijven zoals bijv. saunas. Wanneer<br>
aangesloten leden besluiten alleen rechtenvrije muziek ten gehore te<br>brengen, besparen bijv. restaurants   438, - tot ongeveer  1000, - per<br>jaar.<br><br>Via de website <a href="http://www.hospitalitymusic.nl">www.hospitalitymusic.nl</a>  kunnen de leden van Koninklijk<br>
Horeca Nederland  vanaf eind november zonder voorwaarden alle 5.000<br>muzieknummers, onderverdeeld in bovengenoemde genres, gratis downloaden.<br>De muziek kan ook tegen kostprijs op CD en DVD besteld worden. Daarnaast<br>
kunnen via de website samples van de diverse genres worden beluisterd.<br><br>Koninklijk Horeca Nederland verwacht een verscherpte controle door Buma<br>en SENA bij de bedrijven die meedoen. Buma en SENA stellen dat als<br>
ondernemers het contract met Buma en SENA opzeggen, zij geen beschermde<br>muziek in de publieke ruimten ten gehore mogen brengen. Koninklijk<br>Horeca Nederland zal dit zorgvuldig naar de leden communiceren.<br>Overigens verwacht Koninklijk Horeca Nederland dat, gezien de kwaliteit<br>
en breedte van het aanbod van Hospitality Music, dit voor veel bedrijven<br>geen probleem zal opleveren.<br><br><br>---<br><br>Wiebe van der Worp wrote:<br><br>> Arend Lammertink wrote:<br>><br>>> Eigenlijk zou je dan gelijk die belachelijke copieerheffing die men<br>
>> het<br>>> MKB door de strot gedrukt heeft aan de kaak moeten stellen...<br>><br>><br>><br>> Zelf een petitie starten tegen Sena en Reprorecht? Ik had het op de<br>> site ook al even genoemd. Het MKB hebben we ook hard nodig achter ons.<br>
<br><br>Eigenlijk helemaal geen gek idee. Best kans dat veel mkb-ers balen van<br>die kosten. Wat dat betreft is het ook heerlijk in de horeca. Daar moet<br>je dik dokken als je muziek wil afspelen, ook als het om klassieke<br>
muziek gaat die al lang in het publieke domein zit.<br><br>Ik denk overigens wel dat er dan iets beter na gedacht moet worden over<br>de eventuele petitie, ipv alleen een stelling poneren.<br><br>In lijn met de reactie van Jeroen zou gedacht kunnen worden aan het<br>
vragen om openheid van zaken aan de kamer. Laat de kamer maar eens<br>vragen naar duideljkheid rond de geldstromen in het copyright-heffingen<br>circuit.<br><br>Verder moet bij een petitie duidelijkheid gegeven worden over wat er met<br>
de e-mail adressen gebeurt. Je kunt op z'n minst vragen of je af en toe<br>een mailtje mag sturen om mensen op de hoogte te houden...<br><br>-- Arend --<br><br><br>---<br><br><br>Het leeft iig wel bij horeca NL:<br><br>
<a href="http://www.hospitalitymusic.nl/smartsite.dws?id=40746">http://www.hospitalitymusic.nl/smartsite.dws?id=40746</a><br><br><a href="http://www.horeca.org/">http://www.horeca.org/</a><br><br><br>Verrek, dat is nog hot:<br>
<br><a href="http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=40848">http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=40848</a><br><br><br><br>Buma en SENA vrije muziek voor de horeca<br>Woerden, 14 oktober 2005 - Onder de titel Hospitality Music stelt<br>
Koninklijk Horeca Nederland op haar website en op CDs en DVDs een<br>collectie van 5.000 muzieknummers beschikbaar voor haar aangesloten<br>leden die volledig Buma- en SENA-rechtenvrij zijn. Als de ondernemer<br>uitsluitend deze muziek ten gehore brengt hoeven er geen auteursrechten<br>
meer afgedragen te worden. Koninklijk Horeca Nederland biedt haar leden<br>hiermee een alternatief om geen auteursrechten te betalen.<br>Tegelijkertijd hebben Koninklijk Horeca Nederland en Buma/Stemra de<br>bestaande overeenkomst met 1 jaar verlengd waardoor leden die wel<br>
beschermde muziek ten gehore brengen tegen korting auteursrechten<br>afdragen aan Buma/Stemra.<br><br>Koninklijk Horeca Nederland is verheugd haar leden rechtenvrije muziek<br>te kunnen aanbieden. Wij strijden al jaren tegen het uitdijen van<br>
organisaties die aanspraak maken op auteursrechten en die de horeca als<br>melkkoe gebruiken, aldus Jeu Claes, directeur van Koninklijk Horeca<br>Nederland. Buma/Stemra heeft zich altijd opgesteld als een monopolist<br>waarmee niet te onderhandelen valt. Eerder hebben we dezelfde<br>
heffingstructuur als de SENA-regeling voorgesteld aan Buma: een<br>lumpsumregeling met 1 factuur en daardoor een enorme administratieve<br>lastenverlichting. Onze leden en SENA zijn zeer tevreden met deze<br>regeling.Buma/Stemra wilde hier niet over praten, waarna wij op zoek<br>
zijn gegaan naar alternatieven.<br><br>De rechtenvrije muziek van Hospitality Music bestaat uit grofweg 4<br>categorieën zoals populair, klassieke muziek, bewerkingen van bekende<br>nummers en speciaal voor dit doel gemaakte muziek. Behalve de klassiek<br>
muziek is het genre ook eigentijds en het meest geschikt voor<br>restaurants, snackbars, kleinere hotels, vergaderbedrijven met<br>avondfunctie, deelruimtes van grotere hotels en in sommige<br>toeristisch-recreatieve bedrijven zoals bijv. saunas. Wanneer<br>
aangesloten leden besluiten alleen rechtenvrije muziek ten gehore te<br>brengen, besparen bijv. restaurants   438, - tot ongeveer  1000, - per<br>jaar.<br><br>Via de website <a href="http://www.hospitalitymusic.nl">www.hospitalitymusic.nl</a>  kunnen de leden van Koninklijk<br>
Horeca Nederland  vanaf eind november zonder voorwaarden alle 5.000<br>muzieknummers, onderverdeeld in bovengenoemde genres, gratis downloaden.<br>De muziek kan ook tegen kostprijs op CD en DVD besteld worden. Daarnaast<br>
kunnen via de website samples van de diverse genres worden beluisterd.<br><br>Koninklijk Horeca Nederland verwacht een verscherpte controle door Buma<br>en SENA bij de bedrijven die meedoen. Buma en SENA stellen dat als<br>
ondernemers het contract met Buma en SENA opzeggen, zij geen beschermde<br>muziek in de publieke ruimten ten gehore mogen brengen. Koninklijk<br>Horeca Nederland zal dit zorgvuldig naar de leden communiceren.<br>Overigens verwacht Koninklijk Horeca Nederland dat, gezien de kwaliteit<br>
en breedte van het aanbod van Hospitality Music, dit voor veel bedrijven<br>geen probleem zal opleveren.<br><br><br>--<br><br><br><a href="http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/pagina.asp?pagnaam=links">http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/pagina.asp?pagnaam=links</a><br>
<br>Nederlandse organisaties voor auteursrecht en naburige rechten   <br><br>BREIN  Stichting Bescherming Rechten Entertainmentindustrie Nederland.<br>Brein treedt namens de aangeslotenen op tegen misbruik van auteurs- en<br>
naburige rechten (= piraterij). Zij ontwikkelt beleid ten aanzien van<br>optreden tegen piraterij en geeft voorlichting aan pers, overheid en<br>publiek.     <br><br>Buma/Stemra<br>Buma/Stemra behartigt de belangen van componisten, tekstdichters en<br>
muziekuitgevers in Nederland op het gebied van muziekauteursrecht.<br>Vrijwel alle componisten, tekstdichters en muziekuitgevers in Nederland<br>(bijna 13.000) zijn rechtstreeks aangesloten bij Buma/Stemra. Door<br>internationale samenwerking behartigt Buma/Stemra de belangen van een<br>
veelvoud daarvan. Buma/Stemra int gelden bij gebruik van muziek voor de<br>aangesloten leden en keert deze aan hen uit. <br><br>Cedar<br>Het gemeenschappelijke facilitaire bedrijf van een groot aantal<br>organisaties die actief zijn op het terrein van de exploitatie van<br>
auteurs- en aanverwante rechten.  <br><br>IRDA<br>IRDA incasseert en verdeelt geld voor/aan uitvoerende kunstenaars<br>(bijvoorbeeld geld van de Stichting Leenrecht en de Stichting De<br>Thuiskopie). <br><br>Musicopy (voorheen Stichting Bladmuziek) <br>
Opgericht om de belangen te behartigen van componisten, tekstdichters en<br>muziekuitgevers m.b.t. het verveelvoudigen en openbaar maken van<br>bladmuziek.<br><br>NORMA<br>NORMA behartigt de belangen van alle uitvoerende kunstenaars. Zo<br>
incasseert en verdeelt zij geld voor/aan uitvoerenden (bijvoorbeeld geld<br>van de Stichting Leenrecht en de Stichting De Thuiskopie).   <br><br>Stichting SEKAM en Stichting SEKAM VIDEO<br>De stichting Sekam behartigt de belangen van binnen en buitenlandse<br>
film- en televisieproducenten, vooral bij de kabeldoorgifte van op<br>televisie uitgezonden producties. De stichting SEKAM VIDEO doet<br>hetzelfde voor het aandeel van producenten in de thuiskopievergoeding,<br>of voor de video uitleenvergoeding die door bibliotheken wordt betaald.<br>
SENA<br>Belast met de uitvoering van de Wet op de Naburige Rechten. SENA, de<br>Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten, int de vergoedingen voor<br>het gebruik van (op cd's en dergelijke vastgelegde) muziek en verdeelt<br>
deze gelden onder platenproducenten en uitvoerende kunstenaars. SENA is<br>opgericht op initiatief van belangenorganisaties van<br>geluidsdragerproducenten en van uitvoerende kunstenaars. <br><br>Stichting Beeldrecht <br>
Auteursrechtenorganisatie voor beeldende kunstenaars. Kunstenaars hebben<br>auteursrecht op hun werk. Beeldrecht is opgericht in 1977 en<br>vertegenwoordigt zowel Nederlandse als buitenlandse kunstenaars (en hun<br>erfgenamen).<br>
<br>Stichting Burafo<br>Auteursrechtenorganisatie voor fotografen. De afdeling rechtshulp<br>ondersteunt aangesloten fotografen bij auteursrechtkwesties. Bovendien<br>verdeelt BURAFO collectieve gelden die betrekking hebben op<br>
kabeldoorgifte van tv, de thuiskopie-regeling en het leenrecht.<br><br>Stichting Foto Anoniem <br>Doel: gebruikers van fotografie te helpen bij het traceren van<br>fotografen, zodat toestemming kan worden gevraagd voor gebruik. Als een<br>
fotograaf niet te traceren is, kan de stichting een vrijwaring afgeven. <br><br>Stichting Leenrecht <br>Organisatie die door de overheid is belast met de uitvoering van de<br>auteursrechtelijke leen- en verhuurrechtregeling. En zodoende ook met de<br>
incasso en verdeling van gelden voor het uitlenen van beschermde werken<br>en  als rechthebbenden dat wensen  voor de verhuur van werken.<br><br>Stichting LIRA <br>Beheert de rechten van schrijvers, bewerkers en vertalers van literaire,<br>
literair-dramatische en muzikaal-dramatische werken. Bijvoorbeeld<br>rechten die verbonden zijn aan het gebruik van tv-series en films,<br>toneelstukken, hoorspelen, gedichten en muziekdrama.<br><br>Stichting Nieuwswaarde <br>
Verdeelt de vergoedingen voor het uitlenen, kopiëren en thuiskopiëren<br>van journalistieke werken. Bij Nieuwswaarde zijn journalisten en<br>programmamakers aangesloten.<br><br>Stichting PRO<br>Doel van PRO, de Stichting Publicatie- en Reproductierechten<br>
Organisatie: het inrichten van een collectieve<br>auteursrechtenadministratie voor uitgevers en hun auteurs. Stichting PRO<br>is opgericht door het Nederlands Uitgeversverbond. Het gaat om<br>auteursrechten die moeilijk individueel zijn uit te oefenen, zoals het<br>
leenrecht en rechten voortkomend uit de readerregeling. <br><br>Stichting Reprorecht <br>Voor het kopiëren van korte gedeelten uit beschermde geschriften is een<br>vergoeding verschuldigd aan deze stichting, die is opgericht door<br>
uitgevers en auteurs.<br><br>Stichting SCRIO <br>Auteursrechtenorganisatie voor de verdeling van collectieve rechten van<br>illustratoren en ontwerpers. Collectieve rechten zijn rechten die<br>krachtens de Auteurswet worden geïnd door daartoe bij de wet ingestelde<br>
organisaties, zoals Stichting Leenrecht, Stichting Reprorecht en<br>Stichting de Thuiskopie.<br><br>Stichting de Thuiskopie<br>Door de overheid aangewezen om de thuiskopieregeling uit te voeren. Deze<br>regeling is een financiële compensatie voor het thuiskopiëren, dat op<br>
grote schaal plaatsvindt. <br><br>Vevam<br>Hierbij zijn schrijvers, regisseurs en producenten van films en<br>tv-producties aangesloten die een aantal rechten aan de vereniging<br>overdragen. VEVAM incassert en verdeelt bijvoorbeeld vergoedingen voor<br>
kabeldoorgifte van films en tv-programma's en het filmersaandeel van de<br>thuiskopievergoeding.<br><br>Videma<br>Videma is de schakel tussen producenten van bewegend beeld (zoals<br>televisie en film) en diegene die dit wil vertonen in het openbaar,<br>
bijv. in een zorginstelling of café. Videma regelt voor de vertoners<br>vergunningen en vergoedingen zodat ze legaal films en televisie kunnen<br>vertonen en de rechthebbenden betaald krijgen. <br><br>Stichting de Visuelen.<br>
Samenwerkingsverband tussen de Stichtingen Beeldrecht, Burafo en SCRIO.<br>De Stichting informeert over diverse rechten voor beeldmakers.<br><br><br><br><br>---------<br><br><br><a href="http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=36817">http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=36817</a><br>
<br><br>SENA stuurt facturen 2005 naar niet-leden<br>Eind juli is SENA begonnen met het versturen van facturen voor<br>achtergrond- en/of amusementsmuziek naar niet-leden van Koninklijk<br>Horeca Nederland.<br>Niet-leden betalen ander tarief dan leden<br>
<br>Koninklijk Horeca Nederland heeft voor haar leden een lumpsum afspraak<br>gemaakt met SENA voor 2005. Dit betekent dat leden die zich hiervoor<br>tijdig hebben opgegeven bij Koninklijk Horeca Nederland niet meer<br>individueel worden gefactureerd door SENA, maar aan Koninklijk Horeca<br>
Nederland een heffing betalen op basis van het bedrijfstype.<br><br> <br>Ledentarieven 2005<br><br>Bedrijfstype<br>    <br><br>Bedrag<br><br>DISCOTHEEK<br>    <br><br> 990,-<br><br>ZAALBEDRIJF<br>    <br><br> 275,-<br><br>
HOTEL (>25 kamers)<br>    <br><br> 275,-<br><br>HOTEL (t/m 25 kamers)<br>    <br><br> 225,-<br><br>CAFE/BAR<br>    <br><br> 225,-<br><br>RESTAURANT<br>    <br><br> 200,-<br><br>CAFETARIA<br>    <br><br> 135,-<br><br> <br>
<br>Als u geen lid bent van Koninklijk Horeca Nederland, betaalt u de<br>algemene tarieven direct aan SENA. Deze zijn gebaseerd op het type<br>muziek dat u in uw horecabedrijf ten gehore brengt (achtergrond- en/of<br>amusementsmuziek), het aantal vierkante meters en (bij amusementsmuziek)<br>
het aantal openstellingen.<br><br><br><br>===<br><br><br><a href="http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=22280">http://www.horeca.org/smartsite.dws?id=22280</a><br><br><br><br><br><br>-------------------<br><br><br><br><a href="http://www.nieuwsbank.nl/inp/1999/05/0528F149.htm">http://www.nieuwsbank.nl/inp/1999/05/0528F149.htm</a><br>
<br> Zoetermeer, 28 mei 1999<br><br>Persbericht P-12 , afd. Communicatie, tel. (079) 368 07 19<br><br>Horeca furieus over absurd hoge SENA-aanslagen<br><br>Het bedrijfschap Horeca en Catering is furieus over de aanslagen die<br>
horecaondernemers opgelegd krijgen van de SENA (Stichting ter<br>Exploitatie van de Naburige Rechten). Nadat de SENA vorig jaar de<br>onderhandelingen over de tarieven met het Bedrijfschap had afgebroken en<br>een verhoging van meer dan 50% aankondigde, blijkt nu uit de aanslagen<br>
dat de bedragen absurd hoog en in vele gevallen zelfs verveelvoudigd<br>zijn. Zo is het minimumtarief verhoogd van f 26,- tot f 425,-. Ook zijn<br>er snackbars en cafés die opeens voor meer dan f 1000,- worden<br>aangeslagen.<br>
<br>Het Bedrijfschap vindt dat de SENA met de beste wil van de wereld niet<br>kan spreken over een billijke vergoeding in de zin van de wet. Met<br>andere woorden: de SENA factureert veel meer dan waarop zij volgens de<br>
wet aanspraak kan maken. Het Bedrijfschap adviseert de ondernemers dan<br>ook hetzelfde bedrag te betalen als vorig jaar, omdat hierover wel de<br>wettelijk vereiste overeenstemming bestond. Inmiddels heeft het<br>Bedrijfschap de SENA schriftelijk verzocht deze praktijken te staken.<br>
<br>De Wet Naburige Rechten regelt de betalingen voor musici en<br>platenproducenten, van wie in het openbaar platen en cd's ten gehore<br>worden gebracht. <br><br><br>==::==<br><br><br><a href="http://www.cedar.nl/vacatures.html">http://www.cedar.nl/vacatures.html</a><br>
<br>CEDAR BV (Centrum voor Dienstverlening Auteurs- en aanverwante Rechten)<br>verleent diensten aan zeven auteursrechtorganisaties. Deze organisaties<br>zijn werkzaam op het gebied van het auteursrecht ten behoeve van<br>
schrijvers (LIRA), journalisten (Nieuwswaarde), er zijn organisaties<br>betreffende het kopiëren van geschriften en beeld- en geluidsdragers<br>(Reprorecht, PRO, en Musicopy), betreffende het uitlenen van boeken,<br>cd's, video's en cd-rom's (Leenrecht) en betreffende het privékopieren<br>
op beeld- en geluidsdragers (De Thuiskopie). Bij CEDAR werken 60<br>personen die ieder werkzaam zijn voor één of meer stichtingen.<br><br>CEDAR BV is gevestigd in het kantoor "Gemini" te Hoofddorp.<br><br><br><br>
<br>========<br><br><br><a href="http://www.pc-active.nl/nl/43201160ed522#a432011613b1da">http://www.pc-active.nl/nl/43201160ed522#a432011613b1da</a><br><br>PC-Active vs. Stichting de Thuiskopie<br> <br><br>Stichting de Thuiskopie heeft eerder dit jaar een in beslag genomen<br>
partij blanco dvd';s aangeboden aan diverse Nederlandse handelaren.<br>Daarmee handelt de organisatie, die door de overheid in het leven is<br>geroepen om de wettelijke heffing op lege cd's en dvd's te beheren en te<br>
verdelen, zelf in strijd met de wet. Het nieuwste nummer van het<br>computertijdschrift PC-Active, dat vanaf 15 september in de winkel ligt,<br>gaat uitgebreid in op deze zaak. Zoals de Stichting zelf in een e-mail<br>aan PC-Active bevestigt, is de partij dvd's eerder in beslag genomen bij<br>
een handelaar die nog boetes had openstaan. De Stichting bood deze<br>partij vervolgens aan andere handelaren aan, wat op gespannen voet staat<br>met de Nederlandse wetgeving. In beslag genomen goederen vallen namelijk<br>
onder beheer van de Dienst Domeinen. Deze onder het Ministerie van<br>Financiën vallende organisatie zorgt voor de verkoop ervan en heeft<br>hierop het wettelijk monopolie. Stichting de Thuiskopie heeft als<br>privaatrechtelijke organisatie net zo weinig recht om over in beslag<br>
genomen goederen te beschikken als elke burger. Naar aanleiding van deze<br>gang van zaken heeft PC-Active dan ook aan Minister Donner opheldering<br>gevraagd. Het complete artikel over de Stichting de Thuiskopie vindt u<br>
in het oktobernummer van PC-Active, nu te koop in de winkel.<br><br>Inmiddels heeft een aantal PC-Active lezers een website in het leven<br>geroepen waarbij iedereen zich tegen de werkwijze van Stichting de<br>Thuiskopie kan uitspreken. Al meer dan 300 mensen hebben de petitie<br>
ondertekend. De bedoeling is om de lijst aan te bieden bij Minister<br>Donner.<br><br>=========<br><br><a href="http://www.wegmetdestichting.nl/whatis.php">http://www.wegmetdestichting.nl/whatis.php</a><br><br><br>Waarom deze petitie?<br>
<br>Kort gezegd omdat wij het volkomen oneens zijn met de werkwijze van<br>Stichting de Thuiskopie. Deze stichting int namens het Ministerie van<br>Justitie heffingen op beschrijfbare media zoals CD-R(W) en DVD+/-R(W)<br>
(en straks misschien zelfs mp3 spelers en DVD-recorders met harde<br>schijf). Deze heffingen worden geheven omdat consumenten de media zouden<br>kunnen gebruiken om thuiskopieën te maken van muziek of films.<br><br>Natuurlijk vinden wij dat de artiesten voor hun werk gecompenseerd<br>
moeten worden. Laat dat duidelijk zijn. Maar om dan maar lukraak<br>beschrijfbare media te gaan belasten met onevenredig hoge bedragen is<br>gewoon belachelijk. Toch is dat precies wat de Stichting doet. Dat het<br>medium helemaal niet voor het maken van een thuiskopie wordt gebruikt,<br>
maar voor bijvoorbeeld een back-up, doet er blijkbaar niet toe.<br>De feiten<br><br>Het computertijdschrift PC-Active doet al enkele maanden onderzoek naar<br>het doen en laten van de Stichting. Daaruit komen een aantal schokkende<br>
feiten rollen:<br><br>De Stichting houdt niet van pottekijkers<br>Pogingen van PC-Active om bij de Stichting zelf en bij verschillende<br>ministeries de precieze cijfers te achterhalen liepen uit op niets. De<br>overheid heeft het innen van de heffingen gedelegeerd aan de Stichting.<br>
Maar blijkbaar is het innen van die heffing geen overheidstaak, dus is<br>de Wet Openbaarheid van Bestuur niet van toepassing. En dus zullen we<br>waarschijnlijk nooit te weten komen wat er met ons geld gebeurt.<br><br>De Stichting houdt niet van wat zij noemt "illegale import"<br>
De Stichting stelt het niet op prijs als men beschrijfbare media over de<br>grens (vooral Duitsland is erg populair) gaat kopen om zo de heffingen<br>te ontduiken. Ze verwachten dan dat die import bij hun wordt gemeld,<br>
zodat ze alsnog de heffing kunnen innen. Het gekke is alleen, dat import<br>vanuit EU landen eigenlijk helemaal geen import is. De Stichting heeft<br>dus helemaal het recht niet om zich daarmee te bemoeien. In een<br>rechtzaak tegen Opus, een Duitse importeur van beschrijfbare media,<br>
heeft de Stichting dan ook bakzeil gehaald.<br><br>20% van de heffing gaat direct terug naar de producenten van<br>beschijfbare media<br>Leden van de Stichting Overlegorgaan Blaco Informatiedragers (STOBI,<br>belangenbehartiger van producenten en importeurs van beschrijfbare<br>
media) krijgen 20% van de heffingen direct weer teruggestort. Dit is<br>oneerlijk. Zo 'verplicht' men dus producenten en importeurs lid te<br>worden van STOBI. En zo moeten ze wel mee werken aan de praktijken van<br>
Stichting de Thuiskopie. Doen ze dat niet, dan lopen ze een hoop geld<br>mis. Verder vraagt STOBI een entreegeld van  15.000,- plus een<br>jaarlijkse contributie van  7.500,-. Fraaie manier om de kleinere<br>handelaren uit de markt te werken.<br>
<br>15% gaat naar het Thuiskopiefonds<br>Het Thuiskopiefonds, een fonds voor 'de realisering van projecten van<br>sociale en/of culturele aard die de Nederlandse audiovisuele en/of<br>muziekcultuur in de breedste zin kunnen bevorderen', ontvangt 15% van de<br>
heffingen. Op de vraag wat er door dat fonds dan zoal wordt<br>gesubsidieerd, kreeg PC-Active wederom geen antwoord.<br><br>De Stichting en haar overlegorganen en comissies werken ook niet voor<br>niks<br>Natuurlijk wil men bij de Stichting, haar overlegorgaan Stichting<br>
Onderhandelingen Nationale Thuiskopievergoedig (SONT, bemiddelt tussen<br>STOBI en Stichting de Thuiskopie) en de diverse adviescommissies ook<br>zijn brood verdienen. Die stichtingen en commissies zijn dus ook niet<br>gratis en die worden ook allemaal betaald van de heffingen. Inmiddels is<br>
dus al bijna de helft van het geld verdwenen. En dan hebben de<br>artiesten, voor wie de heffingen uiteindelijk bedoeld zijn, nog geen<br>cent gezien.<br><br>De Stichting probeert in beslag genomen media te verkopen<br>De Stichting heeft enkele maanden geleden geprobeerd een partij in<br>
beslag genomen beschrijfbare DVD's door te verkopen. Ook hier klopt er<br>weer iets niet. In beslag genomen waar valt namelijk onder de Dienst<br>Domeinen. En de Dienst Domeinen is dus ook de enige die in beslag<br>genomen waar eventueel mag doorverkopen. Ze zijn bij de Stichting dus<br>
niet alleen onredelijk, maar ook nog eens illegaal bezig.<br><br>De Stichting wil ook heffingen op mp3 spelers en DVD-recorders met harde<br>schijf<br>Onlangs bleek dat de Stichting eerdere plannen om heffingen op mp3<br>
spelers en DVD-recorders met harde schijf te gaan innen, weer uit de<br>ijskast heeft gehaald. Voor DVD-recorders met harde schijf wordt een<br>bedrag genoemd van  0,60 per GB. Voor mp3 spelers heeft men het over<br>'een percentage' van de consumentenprijs. Dit gaat nergens over. Iemand<br>
die bijvoorbeeld zijn via iTunes gekochte muziek op zijn iPod zet heeft<br>al betaald voor dat thuiskopierecht, dus is het volstekt onzinnig om op<br>die iPod zelf ook nog eens een heffing te moeten betalen. Wat zullen ze<br>
hierna bedenken? De gewone harde schijf? Daar kun je immers ook<br>auteursrechtelijk beschermd materiaal op zetten...<br><br>Update: Het lijkt erop dat deze heffingen inderdaad ingevoerd gaan<br>worden per 1 januari aanstaande. De precieze bedragen worden maandag 7<br>
november bekend gemaakt.<br>De heffingen<br><br>Voor de volledigheid is hier een overzicht opgenomen van de heffingen op<br>verschillende media. De Stichting noemt deze bedragen bescheiden. Wij<br>vinden bespottelijk een betere term.<br>
Medium    Heffing per stuk*    Prijs per stuk**    Percentage<br>heffing<br>CD-R 700 MB     0,14     0,80    17,5%<br>DVD-R 4,7 GB     0,60     1,60    37,5%<br>DVD+R 4,7 GB     0,40     1,30    30,8%<br><br>* Bron: Stichting de Thuiskopie<br>
** Bron: <a href="http://wehkamp.nl">wehkamp.nl</a>; media van het merk Imation, verkocht per 10 stuks;<br>peildatum 17 oktober 2005<br><br>De heffingen op herschrijfbare media zijn dezelfde als die op eenmalig<br>beschrijfbare media. Voor Dual Layer DVD+/-R is de heffing het dubbele<br>
van die op enkellaags varianten.<br><br>De reden dat op DVD-R meer heffing zit dan op DVD+R is dat volgens de<br>Stichting DVD+R en de bijbehorende hardware beter te beveiligen is tegen<br>het maken van ongeoorloofde kopieën. Ook hier plaatsen wij onze<br>
vraagtekens bij. Temeer omdat Philips (een van de grote namen achter<br>DVD+R) ook lid is van STOBI.<br><br>Mocht bovenstaande informatie nog niet genoeg zijn, dan kunt u hier meer<br>informatie op welke wetten bovenstaande allemaal gebasseerd is. <br>
<br>===<br><br><br><a href="http://www.gelegaliseerdediefstal.nl/">http://www.gelegaliseerdediefstal.nl/</a><br><br>GELEGALISEERDE <a href="http://DIEFSTAL.NL">DIEFSTAL.NL</a><br><br>Uit diverse mediaberichten blijkt dat de Stichting Thuiskopie voornemens<br>
is om iPOD's en andere vormen van elektronische afspeelapparatuur te<br>gaan belasten met een zogenaamde thuiskopie-heffing. Dit is een<br>vergoeding die een consument betaalt aan de Stichting Thuiskopie voor<br>het in huiselijk verband afspelen van auteursrechtelijk beschermde<br>
werken. Hoewel geen overheidsorganisatie, is de Stichting Thuiskopie<br>gerechtigd om dat te doen op grond van artikel 16 van de auteurswet:<br><br>Artikel 16c<br>1. Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde,<br>
wetenschap of<br>kunst wordt niet beschouwd de verveelvoudiging welke beperkt blijft tot<br>enkele exemplaren en welke uitsluitend dient tot eigen oefening, studie<br>of<br>gebruik van de natuurlijke persoon die zonder direct of indirect<br>
commercieel<br>oogmerk de verveelvoudiging vervaardigt of tot het verveelvoudigen<br>uitsluitend<br>ten behoeve van zichzelf opdracht geeft.<br><br>2. Voor het reproduceren, bedoeld in het eerste lid, is de fabrikant of<br>
de<br>importeur van een voorwerp dat bestemd is om een werk ten gehore te<br>brengen,<br>te vertonen of weer te geven ten behoeve van de maker of diens<br>rechtverkrijgenden een billijke vergoeding verschuldigd.<br><br>Artikel 16d<br>
1. De betaling van de in artikel 16c bedoelde vergoeding dient te<br>geschieden<br>aan een door Onze Minister van Justitie aan te wijzen, naar zijn oordeel<br>representatieve rechtspersoon, die belast is met de inning en de<br>
verdeling van<br>deze vergoeding overeenkomstig een reglement, dat is opgesteld door deze<br>rechtspersoon, en dat is goedgekeurd door het College van Toezicht,<br>bedoeld<br>in de Wet toezicht collectieve beheersorganisaties auteurs- en naburige<br>
rechten. In aangelegenheden betreffende de inning en vergoeding<br>vertegenwoordigt deze rechtspersoon de makers of hun rechtverkrijgenden<br>in<br>en buiten rechte.<br><br>Artikel 16e<br>1. De hoogte van de in artikel 16c bedoelde vergoeding wordt vastgesteld<br>
door<br>een door Onze Minister van Justitie aan te wijzen stichting waarvan het<br>bestuur<br>zodanig is samengesteld dat de belangen van de makers of hun<br>rechtverkrijgenden<br>en de ingevolge artikel 16c, tweede lid, betalingsplichtigen op<br>
evenwichtige<br>wijze worden behartigd. De voorzitter van het bestuur van deze stichting<br>wordt<br>benoemd door Onze Minister van Justitie.<br>        <br><br>Kortgezegd betekent dit dat de Stichting Thuiskopie verregaande vrijheid<br>
heeft in haar besluitvorming omtrent de belasting van onbeschreven<br>elektronische media zoals CD-ROMS, DVD's en harde schijven. Opmerkelijk<br>is dat de consument hier op geen enkele wijze rechten aan kan ontlenen.<br>
De industrie is volgens Minister Donner gerechtigd om te voorkomen dat<br>consumenten een backup kunnen produceren van aangekochte media. In dit<br>artikel van Webwereld wordt zijne Excellentie geciteerd:<br><br>Een consument heeft geen recht op een thuiskopie. Een kopieerbeveiliging<br>
op<br>cd's is niet in strijd met de auteursrechtenwetgeving.<br>        <br><br>Conclusie: de consument wordt via secundaire wetgeving door de industrie<br>ongecontroleerd verplicht tot het betalen van vergoedingen voor iets dat<br>
aan de andere kant door diezelfde industrie onmogelijk wordt gemaakt. En<br>het wordt nog erger.<br><br>De Stichting Thuiskopie heeft aangegeven dat ze eenzelfde heffing wil<br>innen voor de ruimte die beschikbaar is op mp3 apparatuur, zoals Apple's<br>
iPOD. Hiervoor wil men een vergoeding berekenen van EUR 3.28 per<br>gigabyte, hetgeen neer komt op een bedrag van EUR 196.80 voor een<br>standaard iPOD met een harde schijf van 60gb. Dit betekent dat de prijs<br>van een dergelijk apparaat van zo'n EUR 350 naar ongeveer EUR 550 gaat.<br>
Dat is een prijsstijging van ongeveer 60%.<br><br>En dat is niet het enige. De Stichting Brein probeert al jaren om<br>consumenten die, naar haar mening, illegale mp3-bestanden uitwisselen,<br>aan te pakken door zelfs Internet Service Providers voor de rechter te<br>
slepen. De consument financiert op deze wijze de rechtszaken die tegen<br>haarzelf worden gevoerd.<br><br>Maar er is meer. De heffing die de Stichting Thuiskopie int, heeft<br>betrekking op alle media die worden geproduceerd. Met andere woorden, er<br>
wordt bij voorbaat vanuit gegaan dat een drager zoals een CD-ROM wordt<br>gebruikt voor het backuppen van auteursrechtelijk beschermd materiaal.<br>Daarbij ziet men gemakshalve over het hoofd dat een substantieel deel<br>
van de media wordt gebruikt voor het backuppen van data zoals<br>Word-documenten of bedrijfsbestanden. Ook voor mislukte CD's (die de<br>consument niet meer kan gebruiken) dient de heffing te worden betaalt.<br>Kortom, de consument wordt een substantiele hoeveelheid geld afgeperst,<br>
beschermd door nationale wetgeving. Een schande.<br><br><br><br>---<br><br><br><a href="http://www.sena.nl/pages/nl/gebruikers/vergoedingen/kantines.html">http://www.sena.nl/pages/nl/gebruikers/vergoedingen/kantines.html</a><br>
<br><br><br><br>---<br><br>Some numbers:<br><br><a href="http://www.fepproject.org/policyreports/copyright2dfreezing.html">http://www.fepproject.org/policyreports/copyright2dfreezing.html</a><br><a href="http://www.lessig.org/blog/archives/cat_eldredcc.shtml">http://www.lessig.org/blog/archives/cat_eldredcc.shtml</a><br>
<br><br><a href="http://www.lessig.org/blog/archives/1976Act.htm">http://www.lessig.org/blog/archives/1976Act.htm</a><br>Year      Total Published      Total # from each year listed In Print<br>in 2002 BIP<br>1927     8,894     213<br>
1928     9,176     223<br>1929     10,187     257<br>1930     10,027     263<br>1931     10,307     157<br>1932     9,035     162<br>1933     8,092     155<br>1934     8,198     179<br>1935     8,766     225<br>1936     10,436     214<br>
1937     10,912     227<br>1938     11,067     224<br>1939     10,640     261<br>1940     11,328     253<br>1941     11,112     196<br>1942     9,525     243<br>1943     8,325     189<br>1944     6,970     166<br>1945     6,548     186<br>
1946     7,735     274<br>1947     9,182     367<br>1948     9,897     348<br>1949     10,892     374<br>1950     11,022     436<br>1951     11,255     444<br>1952     11,840     548<br>1953     12,050     526<br>1954     11,901     516<br>
1955     12,589     654<br>1956     12,538     760<br>TOTALS     300,446     9,240<br>        <br><br><br><a href="http://www.lessig.org/blog/archives/jason.txt">http://www.lessig.org/blog/archives/jason.txt</a><br><br>Subject: Revised: Myth of the 1976 Copyright "Catastrophe"<br>
Date: Saturday, November 30, 2002 1:15 AM<br>From: Jason Schultz <snip><br>To: "Larry Lessig (E-mail)" <><br><br>Hi Larry,<br><br>I know you're probably still sick of anything Eldred, but I thought<br>
I'd share something Deirdre Mulligan and I came up with.<br><br>As you recall, the Court was concerned about the catastrophic effect<br>that striking down the 1976 retroactive extension would have.  This<br>appeared to be partially based on AOL-TW's brief, which claimed that<br>
"a host of mergers and acquisitions have occurred, and innumerable<br>licenses and contracts have been executed, that depend on valuations<br>of copyrighted works made in line with prior [retroactive<br>extensions.]"<br>
<br>Well, just to test this theory, Deirdre and I took another look at<br>those book numbers we had generated for our brief.  We figured that,<br>as of 2002, the works that would be affected if the 1976 retroactive<br>extension were struck down would be generally those from 1927-1946.<br>
This was based on the assumption that the CTEA would release works up<br>to 1927 (2002 minus 75) and that under the 1909 Act and 1992 automatic<br>renewal, works up to 1976 would get 56 years (28 for original term, 28<br>
for renewed term -- 2002 minus 56 equaling 1946).<br><br>I've attached an excel spread sheet of the book numbers for 1927-1946.<br>Of the 187,280 books published in the U.S. from 1927-1946, only 4,267<br>are currently available from publishers at any price.  In other words,<br>
of the entire universe of books published in the United States that<br>are potentially affected by the retroactive 1976 extension, only 2.3<br>percent remain commercially available, while 183,013, or roughly<br>ninety-seven percent of those works, remain commercially dormant and<br>
inaccessible. So it seems that were the 1976 retroactive extension<br>struck down, the most significant impact of such a decision would not<br>be a monumental loss of contracts or corporate mergers, but rather a<br>dramatic increase in reading.<br>
<br>The numbers for films are also interesting albeit less conclusive.<br>While we were unable to locate a bibliographic source for films<br>available in 2002 by year, we did find a listing of films registered<br>with the United States Copyright Office by year. According to those<br>
statistics, 37,144 films were deposited with the Copyright Office<br>between 1927 and 1946. If we assume similar availability statistics,<br>then only 2.3 percent (or roughly 854 films) would still be available<br>from copyright holders and 36,290 would be held captive by delinquent<br>
rights owners. Again, these numbers imply that the most likely impact<br>of extending Eldred's argument to the 1976 Act would not be economic<br>chaos for Hollywood but rather the world's largest and most affordable<br>
historic film festival.<br><br>Anyway, thought you might enjoy this.<br><br>Best,<br>Jason<br><br> <<Elred.books 1927-56.xls>> <br><br>Jason M. Schultz<br>~ Fish & Richardson P.C.<br>4350 La Jolla Village Drive, Ste. 500<br>
San Diego, CA 92122<br>858-678-4741 (v)<br>858-678-5099 (f)<br><br><br>--::--<br><br><a href="http://www.fepproject.org/news/kahle.html">http://www.fepproject.org/news/kahle.html</a><br><br>New Lawsuit Spotlights Thousands of Copyright "Orphans" That Should Be<br>
in the Public Domain<br><br>(April 8, 2004) - "It ain't over till it's over," as Yogi Berra famously<br>said. They may have lost their legal challenge to the "Sonny Bono<br>Copyright Term Extension Act" last year, but Internet archivists and<br>
cyberlawyers have now filed a new case arguing that changes in the<br>copyright system over the last 30 years have had such dramatically<br>represssive effects as to violate the First Amendment and the<br>Constitution's Copyright Clause.<br>
<br>The plaintiffs in Kahle v. Ashcroft are the Internet Archive and<br>Prelinger Associates, both Web libraries that make thousands of works<br>freely available online, including audio, books, films, and software. In<br>
general, these works must be in the public domain, unburdened by<br>copyright controls, before they can be made available: finding owners is<br>often impossible, and paying for permission to reprint is not realistic<br>for archives that house many thousands of documents.<br>
<br>The problem is that laws passed since 1976 have kept many works that<br>have no commercial value under continuing copyright control rather than<br>allowing them to pass into the public domain. These laws eliminated<br>
registration and renewal requirements for copyright at the same time<br>that they dramatically extended the length of time during which<br>copyright owners can exercise monopoly control over their products.<br><br>The original copyright system required authors, artists, and companies<br>
claiming rights under the law to register with the Copyright Office and<br>give notice of who they are and where they can be located. They also had<br>to file for renewal of their copyrights after a certain period of time.<br>
The system was "conditional," because creators had to assert their<br>desire for copyright control.<br><br>Under this conditional system, many writings and other works entered the<br>public domain either immediately, because the creator was not interested<br>
in commercially exploiting them, or after the first copyright term<br>expired, because the work was no longer commercially viable, so the<br>owner had little incentive to renew. According to the Kahle v. Ashcroft<br>suit, "for most of our history, the renewal rate for copyrighted works<br>
averaged between 8% and 15%. At its highest, in 1990, the rate was<br>22%."1<br><br>In 1976, Congress began dismantling this system. First, it eliminated<br>registration and renewal requirements for works created on or after<br>
January 1, 1978. This essentially changed the system from a conditional<br>to an unconditional one, in which every memo, photo, poem, song, or<br>other scrap of work is automatically copyrighted, regardless of the<br>author's intention. The 1976 law also shifted from a 28-year copyright<br>
term, with the possibility of renewal, to a far longer term: life of the<br>author plus 50 years for individuals, and 75 years for corporate<br>copyright holders.<br><br>Then in 1992, Congress unilaterally renewed all copyrights dating from<br>
January 1, 1964 to December 31, 1977. For the first time in American<br>history, virtually all works (with the exception of government<br>documents) automatically had very long copyright terms without passing<br>through the filter of renewal.<br>
<br>Finally, with the Sonny Bono Act in 1998, Congress extended the<br>copyright term across the board by another 20 years. The term is now<br>life of the author plus 70 years, or 95 years for corporations.<br><br>The "unintended consequence" of these changes, according to the Kahle<br>
suit, has been to create many thousands of copyright "orphans" - works<br>that are not commercially available but are also not in the public<br>domain. They are essentially invisible. Yet many of them have historical<br>
and cultural value.<br><br>For example, the Prelinger Archive would like to digitize and make<br>available several documentaries from the 1960s, including one on the<br>1964 New York World's Fair, and another called "Detroit, City on the<br>
Move." Both films have priceless historical footage. Yet their original<br>production companies are now defunct, and their current owners cannot be<br>located. If not for automatic renewal under the 1992 law, they would now<br>
be in the public domain.<br><br>The Internet Archive, similarly, is working to create a "One Million<br>Book" digital repository. But "the difficulty of identifying<br>rights-holders and clearing copyright" has largely limited the project<br>
so far to "government documents, old texts, and books from India and<br>Chiina, where copyright laws are less burdensome."2 The Archive wants to<br>provide access to numerous "orphaned" works that could enrich public<br>
knowledge, but is unable to do so.<br><br>In rejecting a First Amendment challenge to the Sonny Bono Act last<br>year, the Supreme Court explained that "when ... Congress has not<br>altered the traditional contours of copyright protection, further First<br>
Amendment scrutiny is unnecessary."3 The Kahle lawsuit argues that the<br>shift over the past 30 years from a conditional to an unconditional<br>system did alter the "traditional contours of copyright protection," and<br>
therefore, the courts must scrutinize the current copyright regime much<br>more carefully. And, they add, these burdens on the free flow of culture<br>have occurred just when, for the first time history, a new technology<br>
called the Internet offers the promise of fast and low-cost access to<br>huge stores of creativity and knowledge.<br><br>Kahle v. Ashcroft was filed by lawyers at the Stanford Law School Center<br>for Internet & Society, and is pending in the federal district court in<br>
San Francisco.<br><br>Update: In November 2004, U.S. District Court Judge Maxine Chesney<br>dismissed the Kahle case. She ruled that all of Kahle's claims based on<br>the Copyright Clause of the Constitution are foreclosed by the Supreme<br>
Court's decision in Eldred v. Ashcroft. As for the First Amendment<br>claim, she ruled that Congress's removal of registration, renewal,<br>deposit and notice requirements did not amount to a change in the<br>"traditional contours of copyright protection," but only a change in the<br>
"procedural steps necessary to obtain and maintain a copyright."4 The<br>plaintiffs have appealed.<br><br>For background on the copyright system, including term extension, see<br>"The Progress of Science and Useful Arts": Why Copyright Today Threatens<br>
Intellectual Freedom.<br><br>NOTES<br><br>1. Amended Complaint, Kahle v. Ashcroft, Civil Case No. C04-1127BZ (N.D.<br>Cal. March 30, 2004), p. 11.<br><br>2. Id., pp. 3, 18. Prelinger Archive examples were provided by<br>plaintiffs' attorney Christopher Sprigman, April 8, 2004.<br>
<br>3. Eldred v. Ashcroft, 537 U.S. 186, 221 (2003).<br><br>4. Kahle v. Ashcroft, No. C-04-1127 MMC (N.D.Cal. Nov. 19. 2004), slip<br>opinion, p. 25.<br><br><br>Interview met Janis:<br><a href="http://interviews.slashdot.org/interviews/02/09/23/133228.shtml?tid=141">http://interviews.slashdot.org/interviews/02/09/23/133228.shtml?tid=141</a><br>
<br><br><a href="http://www.linuxjournal.com/article.php?sid=6218">http://www.linuxjournal.com/article.php?sid=6218</a><br><br>In "Labels to Net Radio: Die Now", in the current (July 15, 2002) issue<br>of Newsweek, Steven Levy writes,<br>
<br>    So why are the record labels taking such a hard line? My guess is<br>that it's all about protecting their Internet-challenged business model.<br>Their profit comes from blockbuster artists. If the industry moved to a<br>
more varied ecology, independent labels and artists would thrive--to the<br>detriment of the labels, which would have trouble rustling up the rubes<br>to root for the next Britney. The smoking gun comes from testimony of an<br>
RIAA-backed economist who told the government fee panel that a dramatic<br>shakeout in Webcasting is "inevitable and desirable because it will<br>bring about market consolidation."<br><br>