[Algemeen] telt het resultaat, of het principe?

[familie]

Geachte piraten. Interessante standpunten. Ter verkenning van de  
houdbaarheid ervan wil ik graag wat in de groep gooien.

De huidige omgang met burgerrechten: Het resultaat telt, het principe  
niet.

Privacy van burgers dient gewaarborgd te worden
Burgerrechten verdedigen in een informatiesamenleving
Vertrouwelijke gegevens moeten veiliger worden opgeslagen en  
zorgvuldiger worden gebruikt

Het probleem is dat de opeenvolgende kabinetten denken dat ze dat al  
doen. Je zult dus duidelijker moeten zijn in het hoe en in wat er nu  
nog fout gaat. De uitspraak HR in de zaak van het Clara Wichmann  
instituut tegen de staat over het vrouwenstandpunt van de SGP legt wat  
mij betreft de vinger op de zere plek.
Onze Staat gedraagt zich over het algemeen passief ten aanzien van het  
waarborgen van burgerrechten. Onze Staat laat dit onderwerp volledig  
over aan overleg tussen individuele burgers en het middenkader. De  
vereniging, de school, de politieke partij. Het wordt als interne  
aangelegenheid beschouwd. Alleen als de uitkomst groot is, veel mensen  
hebben last van het niet waarborgen van hun burgerrechten, dan volgt  
er actie van de Staat.

Dat blijkt ook uit de reacties van dit kabinet. Hirsch Ballin hoopt  
dat de SGP de kwestie zelf intern oplost waarna de oude bekende  
redenatie weer op kan gaan: de  vrouwenrechten worden in de praktijk  
niet aangetast (althans, dat is de Staat niet bekend), dus hoeft de  
Staat niks te doen.

Uit die houding volgt dat de bewijslast bij de burgers komt te liggen.  
Niet alleen voor vrouwenrechten, ook voor homorechten, privacy, recht  
op onderwijs en noem maar op. De Staat zou een andere houding tav  
burgerrechten moeten aannemen dat veel meer geleid wordt door de  
principiele kant van die rechten.

Peter R. de Vries zou actief vervolgd moeten worden om zijn verborgen  
camera activiteiten.
Zelfs programma's als Blik op de Weg, waar nota bene de Politie aan  
meewerkt, gaan over de principiële grens.

De Belgen hebben daar al een standpunt over ingenomen waarin het  
principe telt, het resultaat niet.
" Na de uitspraak van het Hof van Cassatie, is nu ook de minister van  
Justitie L. Onelinx ervan overtuigd dat dergelijke programma's de  
Pravicywet schenden. De makers van reality-tv moeten vooraf  
toestemming vragen aan de slachtoffers of daders die ze filemen.  
Achteraf toestemming vragen om beelde uit te zenden of gezichten  
onherkenbaar te maken, is niét voldoende omdat de inbreuk op de  
privacy dan reeds heeft plaatsgevonden."

http://books.google.nl/books?id=hEW2DCjGP2IC&pg=PA302&lpg=PA302&dq=samenwerking+politie+tv+programma%27s&source=bl&ots=KhyWJtz9NL&sig=85KtsRmeGtx_k8m8Dw6N9v9UB6k&hl=nl&ei=ubQGSqH9BdmD-AbotNiKAw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=9#PPA308,M1

pag 308.

Als het principe telt en het resultaat niet, wat verandert er dan?

Het delen van cultuur en informatie bevorderen, mede door het  
auteursrecht te hervormen

Deze is tricky in het licht van de voorgaande punten.
Het auteursrecht beschermt de maker globaal tegen gebruik van de  
maaksels in een door die maker niet gewenste context. Meestal komt dat  
erop neer dat die maker (of rechthebbende) zich verzet tegen gebruik  
waar hij niet aan kan verdienen, of zelfs waar een ander alleen maar  
aan kan verdienen. Maar soms gaat dat verzet ook over meer principiële  
punten. Disney zal  Pirates of the Caribbean niet misbruikt willen  
zien door de Piratenpartij om de eerste reden, maar misschien ook wel  
omdat zij niet geassociëerd wil worden met politiek, of met bepaalde  
politiek, zeker niet met de Piratenpartij.  Ik vind er wat voor te  
zeggen om de macht die Disney zich verwerft op basis van het  
auteursrecht in te perken, zeker omdat juist deze producent zich  
culturele eigendommen (sprookjes) eigen maakt alsof ze persoonlijk  
bezit zijn.
Maar die verruiming kan niet betekenen dat culturele informatie  
eenvoudiger gedeeld kan worden om het simpele feit dat het beeld en  
geluid dat gebruikt is, ook over personen gaat. Johnny Depp behoudt  
als burger het recht om niet gebruikt te willen worden in elke  
willekeurige context. Aan de hand van hun muziek of stem te  
identificeren makers behouden dat recht als burger ook. Net als gewone  
burgers die toevallig voorbij komen in een documentaire, of die bewust  
geposeerd hebben voor een fotograaf of filmmaker of geluidsband of hun  
profiel op hyves hebben gezet. Dat is de kern van privacybescherming.

Je komt dan toch op een toestemming-gebruiksmodel dat voor commerciële  
makers (Johnny Depp) naadloos zal lijken op zijn overeenkomst met  
Disney (overdracht van rechten in ruil voor geld), terwijl voor het  
gebruik van materiaal van gewone burgers vooraf toestemming zal moeten  
worden gevraagd (zie boven het standpunt van de Belgen). Ik ben daar  
voor, maar dat betekent volgens mij juist een beperking van het delen  
van informatie.

Het betekent wel dat de auteurswet kan oplossen in een zij-bepaling  
van de privacywetgeving. Het auteursrecht wordt dan primair een  
burgerrecht in plaats van een makers/ondernemersrecht. Overtreding  
ervan strafbaar stellen, past helemaal in het voornemen om het CBP  
meer tanden te geven.

Op een vergelijkbare manier is het primaat te verschuiven in het  
patentrecht en het merkenrecht: ten dienste van burgers en hun rechten  
in plaats van een bescherming van ondernemers.

Het resultaat van dit soort verschuiving is dat het principe telt.
De uitkomst is niet dat er in het vervolg wel volop en zonder straf  
gedownload kan worden.
En was het daar niet allemaal om begonnen bij de Piraten?

Groet,
Miriam Lavell


------------- volgend deel ------------
Een HTML-bijlage is gescrubt...
URL: <https://lists.piratenpartij.nl/pipermail/algemeen/attachments/20100413/c9136d9f/attachment-0001.html>